افکنده همچو سفره مباش از برای نان

ای دل چو هست حاصل کار جهان ، عَدم        بر دل منه ز بهر جهان هیچ بار غَم

افکنده همچو ســـــفره مباش از برای نان       همچون تنور گَرم مشو از پیِ شکم

تو مست خواب غفلتــــــــــی و از برای تو        ایزد فکنده خوان کَرَم در سپیده دم    

شعر از : شاعر قرن پنجم ، منوچهری دامغانی 

/ 0 نظر / 17 بازدید